Niets nieuws onder de zon

20 kilometer: uren puzzelen voor een route. Gaat het regenen dan lopen we liever in het bos. Heeft het geregend dan liever niet, lopen we op de weg.

En dan die extra dimensie om een route te vinden waar hij nog niet is geweest. Die hij dat is Martin, weliswaar een Nederlands paspoort maar hier toch een immigrant.

Trots willen wij hem onze omgeving laten zien. En laten weten dat heus niet alleen Raolte een unieke plek op de wereldbol is.

Maar waar we ook lopen, in welke uithoek of krocht van onze wonderschone omgeving: hij is er geweest.

Wijst Jakob hem op de mooie zichtlijn van het monument naar het paleis in Soestdijk, hij heeft er al over gelopen. Sterker, hij is zelfs al in dat paleis geweest. Lage Vuursche, paleis Drakestein: fietst hij regelmatig langs. Koffie met appelgebak bij de Generaal: hier eet ik regelmatig met mijn vrienden.

Niets nieuws voor hem meer onder onze zon.

Nu heeft hij ons uitgenodigd voor de u2018hel van de Holterbergu2019. Een 30 kilometer route uit zijn Raolter tijd, om ons eens een echte berg te laten zien. Zelfs een vrachtwagen met groot hierop de aankondiging ervan haalde mij onlangs in.

Wij betalen hem dan op gepaste wijze terug. De berg zal ons niet deren. Tijdens zijn afwezigheid zaterdag hebben wij stiekem onder leiding van Claudi heuveltraining gedaan zodat wij daar fluitend omhoog gaan. En via de satelliet van Google nemen wij minutieus de omgeving in ons op zodat er geen blaadje of weggetje of wat voor bijzonderheid ook is waar hij ons nog op kan wijzen: wij weten het al alsof wij er eerder zijn geweest.

Wij laten ons dan zeker niet verrassen.

En de loop vandaag? Die ging wederom prima en relaxed. Jakob begint duidelijk in vorm te raken. We hoorden hem hartgrondig mopperen (over meeliftende neefjes en nichtjes) zodat zijn