College

College.

De harde kern groeit: aanwezig  waren Martin, verder Guus, Jakob, Marjon, Hans en ook Maarten die nu echt officieel de marathon training is begonnen.

Bij een temperatuur rond het vriespunt en met een heel mooi zonnetje was het echt ideaal loopweer.

Volgens Martin, zelfbenoemd kenner van mooie landschappen, leek het zelfs een beetje op ‘het ooosten’ zo mooi zag het er uit door de zon en het hele dunne laagje sneeuw.

ongeveer zo mooi was het

Om niet dezelfde lage Vuursche route  af te leggen als vorige week werd begonnen met een extra lusje Hilversum. Inmiddels was Guus gestart met het geven van een college aan wie er dan ook naast hem liep. Hij praatte en praatte als was het BNR nieuwsradio over alle onderwerpen die maar te binnen schoten.

Al pratend kwamen wij bij het Hilversums Wasmeer waar op voorstel van Jakob wederom een extra lus werd gelopen. Het is erg belangrijk deze lussen indachtig te nemen gezien de slotzin van het verhaal!

Nadeel van deze lus was het eindeloos lange pad terug maar met de belofte dat bij het hek van Henk de drankpost was, was het toch wel uit te houden.

Bij de post heerlijk gekoelde drank waar de ijspegels van aan je mond bleven hangen. Deze drank werd beschikbaar gesteld Jakob en de nog aldoor docerende Guus.

Maarten, bij wie het een beetje moeilijk begon te worden, eiste de plaats naast Guus op en kon zodoende met een nog moeizaam uitgebrachte o ja, meen je dat nou en goh een volwaardig gesprek voeren zonder er zelf  nog energie in te hoeven stoppen.

Uiteindelijk kwamen we ook nu weer aan bij La Place. Marjon gooide bij het zicht van de haven nog wel even het bijltje er bij neer, dacht toen “no mercy” en plakte er met Jakob meteen nog even een extra kilometertje erbij aan.

Aan Maarten was dit niet meer besteed. Met zijn laatste krachten sleepte hij zich naar de Apfelstrudel aanbieding om het energie niveau van zijn door hongerklop geteisterde lijf aan te vullen met de nodige calorieën.

Ook aan Guus was te zien dat een hele training praten toch wel zijn tol eiste: een beetje bleek zat hij bij de koffie.

Moet nog zeker wel even worden vermeld dat de cappuccino wederom lauw en smakeloos was.

Dan de afstand. Gezien het feit dat dit artikel mogelijk ook door de trainer wordt gelezen, en een schuin oog op het schema een getal hoog in de twintig aangaf, misschien verstandig om dit niet heel exact weer te geven. In elk geval was het op het uiterst betrouwbare klokje van Guus boven de 20 kilometer.